طرح "معافیت ناقضین حقوق بشر از پیگرد قانونی" نشان از قدرت و یا نشان از ترس؟
"جنایتکاران جنگی خودرا عفو نمودند!" این هستهء خبری بود که سه روز پیش زیرعنوان زرورقی و دلفریب "مصالحه ملی" درمجلس افغانستان پیچید و اندکی بعدتر از امواج رادیو های مختلف در گوشه گوشه ای افغانستان شنیده شد. نشست کمیسیون 9 نفره به اصطلاح طرح "مصالحه ملی" در واقع ادامه نشست سران جهادی دریکماه پیش در هوتل کانتیننتال است که به منظور محکومیت اعلامیه "دیده بان حقوق بشر" برگزار گردیده بود. عضویت شرکت کنندگان نشست هوتل کانتیننتال در کمیسیون 9 نفره طرح "مصالحه ملی" ، و تکرار محکومیت اعلامیه دیده بان حقوق بشر در متن این طرح نشان میدهد که طرح مذکور در واقع فشرده و استنتاج سخنان خشمگین رهبران جهادی در نشست هوتل کانتیننتال است که اینک زیر عنوان طرح "مصالحه ملی" صبغه قانونی به خود گرفته و برای فریب اذهان عمومی موارد از قبیل موضوع حصار کشی خط دیورند برآن علاوه گردیده است. بهرترتیب، در اینکه طرح به اصطلاح "مصالحه ملی" واکنش دیگری از رهبران جهادی نسبت به اعلامیه دیده بان حقوق بشر می باشد شکی نیست، ولی پرسش آنستکه طرح و تصویب "معافیت ناقضین حقوق بشر از پیگرد قانونی" نشان از قدرت جنگسالاران است و یا نشان از ترس که اعلامیه "دیده بان حقوق بشر" بر دل آنها انداخته است؟ تکرار پی درپی عبارت "ضمانت روانی" از زبان سخنگوی این طرح نشان می دهد که اعلامیه دیده بان حقوق بشر خواب آرام را از چشمان ناقضین حقوق بشر ربوده است و امنیت روانی آنانرا برهم زده است. طرح به اصطلاح "مصالحه ملی" در واقع نشان از ترس و دست پاچگی جدی جنگسالاران از اعلامیه دیده بان حقوق بشر است که علاوه بر خبرناگوار تصویب آن، پیام گوارای برای روشنفکران نیز دارد. و آن اینکه، "ناقضین حقوق بشر شکست پذیر اند و راه میانبر آن نجوای سخنان و رنجهای مردم به گوش مطبوعات و نهادهای جهانی حقوق بشر می باشد."
مطلب بالا قبلا برای کابل پرس ارسال و در آنجا نشر شده است.
|
+| نوشته شده توسط
جعفر رضایی در
Mon 5 Feb 2007
|