نامم جعفر است.متولد چنداول استم. بیشتر از یک ونیم دهه اول عمرم را در کابل زندگی نمودم. در بهار1375 بامیان رفتم.سه ماه بعد خود مرا در کویته پاکستان یافتم و یک ونیم سال بعد تر ازآن در تهران بودم. هفت ماه بعد طیاره ما برفراز باکو چرخید ونشست. چهار سال را درکنار خزر سپری نمودم و یکسره ترکی گفتم و شنیدم. ساعت چهار شب ماه جون بود که آخر ین چراغهای کم نور "باکو" از پشت کلکین طیاره دیده نمی شد. یک روزبعدتر در شمالی تر ین سرزمین جهان رسیدم. کانادا را سرزمین زمستانهای طولانی و فرصت های بیشمار یافتم.
حدودا چهارسال می شود که بخشی از اوقات فراغتم را صرف وبلاگ نویسی می کنم. از یکسال به اینسو علاقه مند هنر دیجیتال شده ام و گاهگاهی کارهای گرافیک و فوتو مونتاژ ارایه می دهم.
عبدالرحمان در تاریخ معاصر افغانستان نامیست، سیاه وعجین با خون وجنایت! تجاوزات، قتل عامها، غارتها و ویرانی های عبدالرحمان در افغانستان شباهت زیاد به جنایات هتلر در اروپا و استالین در شوروی سابق دارد و چه بسا که او در حیطه قدرت خویش بسی فجیع تر و وحشیانه تر از هتلر و استالین عمل نموده است... ادامه مطلب
فقر اقتصادی به تنهایی قادر نیست که موجب ماتم زدگی کامل یک مردم شود. و نمونه بارز این ادعا ملت شریف هند است که در اوج فقر و تنگدستی به رقص و پای کوبی می پردازند و هرگز غم را با غم جواب نمی گویند، و بلکه با گوش دادن به افسون وجادوی تنبور و نی در شومترین لحظات زندگی مشعل امید و حیات را روشن نگه می دارند! ... ادامه مطلب
نتایج انخابات نشان میدهد که هیچ فرد غیر مجاهددر هیچ ولایت افغانستان به اندازه داکتررمضان بشر دوست رای نیاورده است .و مهمتر آنکه داکتررمضان بشر دوست توانسته است که به تنهایی، و بی هیچ مصرف گزاف، و بدون آنکه حساسیت های قومی را تحریک کند شانه به شانه با کسانی حرکت کند که ادعای رهبری افغانستان را دارد... ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط
جعفر رضایی در Tue 25 Oct 2005
|
